Η βιόλα

Η βιόλα μερικές φορές θεωρείται ο φτωχός συγγενής της οικογένειας των εγχόρδων, χωρίς αυτό να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα: το κοντραμπάσο έχει τη θέση του παππού της ορχήστρας, το βιολί την οδηγεί και το τσέλο χρησιμοποιείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους εξαιτίας του όμορφου, μειλίχιου τόνου του. Αλλά η βιόλα, θαμμένη μέσα στα έγχορδα έχει σπανίως την ευκαιρία να λάμψει ως σόλο όργανο. Η βιόλα είναι μόνο κατά το ένα έβδομο μεγαλύτερη από το βιολί. Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος της είναι εντελώς όμοια με αυτό. Το δοξάρι της βιόλας είναι κι αυτό λίγο μεγαλύτερο από του βιολιού. Οι χορδές της βιόλας ξεκινούν από Ντο που είναι μία οκτάβα χαμηλότερα από το μέσο Ντο και κουρδίζονται σε διαστήματα πέμπτης (Ντο, Σολ, Ρε και Λα). Οι ανοικτές χορδές αναπαράγουν ακριβώς την έκταση του τσέλου αλλά μία οκτάβα ψηλότερα. Το όνομα «βιόλα» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την βιόλα ντα γκάμπα, ένα όργανο που κρατιόταν ανάμεσα στα πόδια. Αλλά ήταν η βιόλα ντα μπράτσο ο αληθινός πρόγονος του βιολιού και της

Ρίμσκι-Κόρσακοφ - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη το 1865, όπου διορίστηκε αμέσως στην Ελεύθερη Σχολή Μουσικής.


1844 Γεννιέται στις 18 Μαρτίου στο Τίχβιν, κοντά στο Νοβγκόροντ, Ρωσία.
1856 Εισάγεται ως Εύελπις στο Πολεμικό Ναυτικό.
1861 Συναντά τους μεγάλους Ρώσους συνθέτες Μπαλακίρεφ και Μουσόργκσκι.
1862 Αρχίζει τριετείς ναυτικές ασκήσεις.
1865 Πρεμιέρα της Συμφωνίας αρ.1 σε Μι ύφεση ελάσσονα στην Ελεύθερη Σχολή Μουσικής του Μπαλακίρεφ, Αγία Πετρούπολη.
1871 Διορίζεται καθηγητής στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης.
1872 Παντρεύεται τη Ναντέζντα Πούργκολντ στις 12 Ιουλίου.
1873 Διορίζεται Επιθεωρητής της Μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού.
1874 Διορίζεται Διευθυντής της Ελεύθερης Σχολής Μουσικής.
1876-77 Εκδίδει τη Συλλογή 100 Ρωσικών Λαϊκών Τραγουδιών.
1883 Γίνεται Βοηθός Διευθυντή του Αυτοκρατορικού Παρεκκλησίου.
1888 Συνθέτει τη Σεχραζάντ.
1892 Παθαίνει διανοητική κατάρρευση.
1905 Απολύεται προσωρινά από το Ωδείο γιατί υποστήριξε τη φοιτητική εξέγερση.
1907 Ολοκληρώνει την τελευταία του όπερα, Ο Χρυσός Πετεινός.
1908 Πεθαίνει στις 21 Ιουνίου από συγκοπή στο Λιούμπενσκ, κοντά στην Αγία Πετρούπολη.
  • Όταν ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ μοιραζόταν το μοναδικό του δωμάτιο με το φίλο και συνάδελφο συνθέτη Μουσόργκσκι, διέθεταν ένα μόνο πιάνο και για να μπορούν να συνθέτουν και οι δύο, αποφάσισαν να συνθέτει ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ το πρωί και ο Μουσόργκσκι το απόγευμα.

Σχόλια