Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Μπέντριχ Σμέτανα - Εισαγωγή Λιμπούσε (Libuše Overture)

Η όμορφη Πράγα όπου ήρθε να σπουδάσει ο Σμέτανα. Προτιμούσε να παρακολουθεί τις συναυλίες παρά να πηγαίνει στο σχολείο.


Το 1848 ξέσπασαν φιλελεύθερες επαναστάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι περισσότερες συνετρίβησαν αλλά η επίδρασή τους έδωσε στους απλούς ανθρώπους μια πρωτόφαντη περηφάνια για την εθνική τους ταυτότητα. Αυτό το αίσθημα ήταν ιδιαίτερα ισχυρό στη Βοημία όπου οι Τσέχοι ήταν για αιώνες υπό την κυριαρχία των Αψβούργων, των μοναρχών της Αυστρίας.

Αυτή την αναγέννηση του πατριωτισμού, μετέφερε ο Μπέντριχ Σμέτανα στη μουσική της τρίπρακτης όπεράς του Λιμπούσε, που έγραψε από το 1869 έως το 1872. Καθώς ο Σμέτανα υπήρξε εξαιρετικός τεχνίτης του συμφωνικού ποιήματος, οι όπερές του διέθεταν φρεσκάδα και δραματική ένταση.

Μολονότι επηρεάστηκε βαθιά από τον Ρίχαρντ Βάγκνερ και τον Φραντς Λιστ, έπλασε μια ιδιαίτερα προσωπική, συγκλονιστική μουσική που εξήψε το πνεύμα του Τσέχικου λαού. Η όπερα αναφέρεται στα θρυλικά γεγονότα που οδήγησαν στην εγκαθίδρυση της πρώτης βασιλικής Βοημικής δυναστείας των Πρέμισλιντς τον 13ο αιώνα.

Η όπερα δεν ήταν απλώς ένα σκηνικό έργο, αλλά μάλλον ένα έπος προορισμένο να παρουσιάζεται σε μεγάλες εορταστικές περιστάσεις. "Θεωρώ αυτήν την όπερα ως το τελειότερο δραματικό έργο μου", είπε ο ίδιος ο Σμέτανα για τη Λιμπούσε. Εβδομήντα χρόνια αργότερα όταν οι Ναζί κατέλαβαν την Τσεχοσλοβακία κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, συνειδητοποίησαν ότι η όπερα εξακολουθούσε να εξάπτει τον πατριωτισμό των Τσέχων και την απαγόρευσαν.

Η επιβλητική φανφάρα των τρομπετών που αντηχεί στην αρχή της Εισαγωγής Λιμπούσε, επικαλείται το θρυλικό βασιλικό κόσμο που είναι και το θέμα της όπερας. Εν τούτοις, το απαλότερο και πιο λυρικό μέρος του φλάουτου και του όμποε που ακολουθεί, δηλώνει πως η Λιμπούσε αναφέρεται τόσο στα ανθρώπινα πάθη όσο και στη βασιλική μεγαλοπρέπεια και τα ηρωικά κατορθώματα.

Η ορχήστρα παραλαμβάνει το λυρικό θέμα από τα πνευστά και το αναπτύσσει προσθέτοντας νέα στοιχεία βασιλικού μεγαλείου, για να επιστρέψει σε μια μελαγχολική διάθεση. Η αρχική φανφάρα ακούγεται μακρινή πριν τη δραματική επάνοδο της ορχήστρας, που την αναγγέλλει ο ρυθμικός χτύπος των τυμπάνων. Αυτό το έντονα πατριωτικό και συγκινητικό έργο τελειώνει με μια γαλήνια νότα.



Σχόλια