Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Γιόχαν Στράους ΙΙ - Αυτοκρατορικό Βαλς, Έργο 437

Ο Στράους έπαιζε συχνά στις αστραφτερές Αυτοκρατορικές χοροεσπερίδες, διευθύνοντας την ορχήστρας και παίζοντας ταυτόχρονα το πρώτο βιολί.


Η μεγαλοπρεπής έναρξη αυτού του συναρπαστικού βαλς υποβάλλει το σκηνικό του εορτασμού της 40ης επετείου της ηγεμονίας του Αυστριακού Αυτοκράτορα Φραντς Γιόζεφ το 1888. Ο Γιόχαν Στράους ΙΙ ήταν Μουσικός Διευθυντής των Χοροεσπερίδων της Αυτοκρατορικής Αυλής από το 1863 μέχρι το 1872 και συνέθετε κατά περίσταση για τον εορτασμό κάποιας αυτοκρατορικής επετείου.

Η ευστροφία της μελωδίας του Αυτοκρατορικού Βαλς, το οποίο είχε αρχικά ενορχηστρωθεί για μια πλήρη ορχήστρα, είναι τέτοια ώστε προσαρμόστηκε εύκολα για τα τέσσερα ή πέντε όργανα ενός συνόλου δωματίου από τον Αυστριακό συνθέτη Άρνολντ Σένμπεργκ το 1925.

Αυτό το βαλς είναι ένα τρυφερό και κάπως μελαγχολικό έργο, που κάποιες στιγμές στρέφει το βλέμμα νοσταλγικά στην παλιά Βιέννη. Το βαλς υμνεί τη μεγαλειότητα και την αξιοπρέπεια του γηραιού μονάρχη, που υπήρξε απόλυτα αφοσιωμένος στο λαό του.

Αρχίζει με ένα μεγαλοπρεπές, θαυμάσιο εμβατήριο, το οποίο σύντομα ανακτά δύναμη για να φτάσει σε ένα forte ολόκληρης της ορχήστρας. Αυτό διακόπτεται ξαφνικά και επιτρέπει στα ηχηρά τρομπόνια να επιβραδύνουν τη μουσική σε ένα pianissimo προτού ξεκινήσει ένα λυρικό μέρος των βιολιών.

Κατόπιν, αφού υπαινιχθεί το θέμα του, η ορχήστρα κινείται απαλά και εκφραστικά στο καθαυτό βαλς. Μελαγχολικό και ευγενικό αρχικά, μεταβάλλεται σε ενθουσιώδες και χαρμόσυνο καθώς εισάγονται νέες μελωδίες και θέματα.

Το βαλς υποβάλλει μεταξύ άλλων, μια επιβλητική αυτοκρατορική πομπή, ένα Βιεννέζικο δημοτικό χορό και στιγμές ηρεμίας. Στην coda επιστρέφει η βασική μελωδία του βαλς και τα θέματα παραλλάσσονται και επαναλαμβάνονται.

Τέλος, μια γαλήνια υμνητική απότιση φόρου τιμής στον Αυτοκράτορα στα βαθύχορδα προλογίζει μια αξέχαστη επανάληψη του βαλς με τα ξύλινα πνευστά πριν από μια τελική φιοριτούρα της τρομπέτας.



Σχόλια