Η βιόλα

Η βιόλα μερικές φορές θεωρείται ο φτωχός συγγενής της οικογένειας των εγχόρδων, χωρίς αυτό να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα: το κοντραμπάσο έχει τη θέση του παππού της ορχήστρας, το βιολί την οδηγεί και το τσέλο χρησιμοποιείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους εξαιτίας του όμορφου, μειλίχιου τόνου του. Αλλά η βιόλα, θαμμένη μέσα στα έγχορδα έχει σπανίως την ευκαιρία να λάμψει ως σόλο όργανο. Η βιόλα είναι μόνο κατά το ένα έβδομο μεγαλύτερη από το βιολί. Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος της είναι εντελώς όμοια με αυτό. Το δοξάρι της βιόλας είναι κι αυτό λίγο μεγαλύτερο από του βιολιού. Οι χορδές της βιόλας ξεκινούν από Ντο που είναι μία οκτάβα χαμηλότερα από το μέσο Ντο και κουρδίζονται σε διαστήματα πέμπτης (Ντο, Σολ, Ρε και Λα). Οι ανοικτές χορδές αναπαράγουν ακριβώς την έκταση του τσέλου αλλά μία οκτάβα ψηλότερα. Το όνομα «βιόλα» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την βιόλα ντα γκάμπα, ένα όργανο που κρατιόταν ανάμεσα στα πόδια. Αλλά ήταν η βιόλα ντα μπράτσο ο αληθινός πρόγονος του βιολιού και της

Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι.

1792 Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία.
1804 Συνθέτει τις Έξι Σονάτες Εγχόρδων.
1806 Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα, Δημήτριος και Πολύβιος.
1810 Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες: Το Συμβόλαιο του ΓάμουΗ Παράξενη Παρεξήγηση και άλλες.
1813 Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του, Tancredi, στο θέατρο La Fenice της Βενετίας.
1815 Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα Ο Κουρέας της Σεβίλλης, γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν.
1822 Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία.
1824 Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι.
1829 Συνθέτει τον Γουλιέλμο Τέλο, αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα.
1837 Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια.
1846 Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ.
1857 Αρχίζει να συνθέτει τα Peche de Viellese (Αμαρτήματα των Γηρατειών).
1868 Πεθαίνει στις 13 Νοεμβρίου και θάβεται στο κοιμητήριο Περ Λασέζ στο Παρίσι.
  • O Ροσσίνι χρησιμοποιούσε ελεύθερα κομμάτια από έργα του σε άλλα έργα. Αλλά όταν δημοσιεύτηκε μια συνολική έκδοση των έργων του, μάλλον θορυβήθηκε από το γεγονός ότι όλοι πλέον μπορούσαν να ακούσουν διάφορα όμοια μουσικά κομμάτια, να ξεφυτρώνουν διαρκώς.
  • Η δημοφιλέστατη άρια Di tanti palpiti από τον Tancredi αποκαλούνταν συχνά "Άρια του Ρυζιού" γιατί διαδίδονταν ότι ο Ροσσίνι την είχε γράψει σε τέσσερα λεπτά, όση ώρα χρειάζεται για να βράσει το ρύζι.

Σχόλια