Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Τέλεμαν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Ρε Μείζονα

Ο Τέλεμαν συνέθεσε ένα μόνο Κοντσέρτο για σόλο τρομπέτα. Αυτό πράγματι προκαλεί έκπληξη μια και η τρομπέτα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής εκείνη την εποχή. Το όργανο που κυριαρχούσε στις μέρες του Τέλεμαν ήταν η υψίφωνη τρομπέτα σε Ρε, με χαρακτηριστική διαπεραστική λαμπρότητα. Συμπεριέλαβε πάντως την τρομπέτα σε άλλους ορχηστρικούς συνδυασμούς. Εξάλλου υπάρχει και ένα κοντσέρτο για τρεις τρομπέτες.

Μέρη:

Ι. Andante

H ορχηστρική εισαγωγή απουσιάζει από το σύντομο εναρκτήριο Andante αυτού του κοντσέρτου. Η σόλο τρομπέτα ηχεία αμέσως, παίζοντας μια μακρά, ρέουσα μελωδία, ενώ τα έγχορδα και το τσέμπαλο μετρούν βιαστικά τον κανονικό, σχεδόν υμνητικό ρυθμό της συνοδείας.



ΙΙ. Allegro

Στο δεύτερο μέρος τα έγχορδα εισάγουν το Allegro. Σε αντίθεση με την προηγούμενη μελωδία που είναι άμεση - ισχυροί και ζωηροί ρυθμοί αντικαθιστούν τη συγκρατημένη μεγαλοπρέπεια του Andante. Τα έγχορδα και ο σολίστ μοιράζονται τη μελωδία - τα έγχορδα σχολιάζουν τη μελωδία της τρομπέτας και περιστασιακά προτείνουν τη δικιά τους νέα και συναρπαστική μελωδία.



ΙΙΙ. Grave

Το αργό και επίσημο Grave προορίζεται μόνο για τα έγχορδα και το κοντίνουο. Οι υψηλοί και διαπεραστικοί ήχοι της τρομπέτας του προηγούμενου μέρους αντικαθίστανται εδώ από την ήρεμη μελωδία του βιολιού σε ελάσσονα τονικότητα.



IV. Allegro

Μετά από μια μοναδική νότα που παίζεται από το κοντίνουο, η τρομπέτα ηγείται ξανά στο καταληκτικό Allegro. H μελωδία που παίζει το σόλο όργανο διαθέτει μια σχεδόν στρατιωτική χροιά. Παρόλο που τα έγχορδα έχουν το δικό τους ρόλο σε αυτό το μέρος, αναμφισβήτητα η τρομπέτα κυριαρχεί. Αυτό σε κανένα σημείο δεν είναι περισσότερο εμφανές, από ότι τη στιγμή που απογειώνεται στην κορυφή του μουσικού της φάσματος σε μια ψηλή καταληκτική νότα.




Ολόκληρο το κοντσέρτο, μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ:




Σχόλια