Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Μωρίς Ραβέλ - Τσιγγάνα

Η ουγγρικής καταγωγής βιολονίστρια Jelly d'Aranyi


Το 1922 ο Ραβέλ εντυπωσιάστηκε βαθιά από την βιολιονίστρια Τζέλι ντ' Αράνι (ουγγρικής καταγωγής), όταν τον άκουσε να παίζει την τσιγγάνικη μουσική της πατρίδας του. Το ενδιαφέρον του συνθέτη για αυτό το ύφος είχε ως αποτέλεσμα αυτό το έργο για βιολί και πιάνο - και αργότερα για ορχήστρα - που συνέθεσε το 1924. Το έργο περιέχει πολλά στοιχεία τσιγγάνικης μουσικής.

Ένα μακρύ και σύνθετο σόλο τμήμα για βιολί, αρχίζει αυτή τη θαυμάσια και ασυνήθιστη ραψωδία κοντσέρτου. Το παθιασμένο παίξιμο του σολίστ μας μεταφέρει αμέσως στην παλιά Ουγγαρία. Οι ανατολίτικες κλίμακες με το παράξενο για το δυτικό αυτί άκουσμά τους, που τόσο συνάρπαζαν τον Ραβέλ, κυριαρχούν εδώ από την αρχή.

Άλλα χαρακτηριστικά είναι οι συγχορδίες του βιολιού και ένα πλήθος τεχνικών των εγχόρδων, που συναποτελούν αυτό το θαυμάσιο έργο σε ύφος κοντσέρτου.

Μια μακριά τρίλια οδηγεί στο δεύτερο μισό του έργου. Στην αρχή ακούμε την άρπα που συνδυάζει φλογερά αρπίσματα και γκλισάντι με τις τρίλιες του βιολιού. Ακούγονται κι εδώ οι εξωτικές τεχνικές των εγχόρδων. Σε κάποιο σημείο μάλιστα, ο σολίστ παίζει δοξαριές και πιτσικάτι (με το αριστερό χέρι), ταυτόχρονα.

Το δεύτερο μισό του έργου είναι πιο προσιτό, καθώς το δεξιοτεχνικό μέρος της αρχής αντικαθίσταται από απλούστερες μελωδίες για βιολί και ορχήστρα.




Σχόλια