Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Γκριγκ - Πέερ Γκιντ, Σουίτα Αρ.1, Έργο 46

Η Σουίτα Αρ. 1, Έργο 46 από το έργο Πέερ Γκιντ του Έντβαρντ Γκριγκ εκδόθηκε το 1888 και αποτελείται από τέσσερα μέρη.

Μέρη:

Ι. Πρωινό

Στο πρώτο μέρος, το Πρωινό, ο Πέερ κοιτάζει τον ήλιο που ανατέλλει στην έρημο Σαχάρα, μολονότι η θαυμάσια μελωδία του φλάουτου με τις τρίλιες υπαινίσσεται το κελάηδημα των πουλιών, περιγράφει μάλλον μια νορβηγική παρά μια αφρικανική αυγή.

Σύντομα η μελωδία περνάει στο όμποε και τα δύο όργανα εναλλάσσονται, πριν ακουστεί ολόκληρη η ορχήστρα με κυρίαρχα τα έγχορδα.

Η εμφάνιση του ήλιου χαιρετίζεται με μια κυματιστή μουσική που υποβάλλει το παιχνίδι του ηλιόφωτος στο νερό.

Κατόπιν εισάγεται μια πιο γαλήνια διάθεση, που απεικονίζει το ευγενικό άγγιγμα των ηλιαχτίδων στη γη.


ΙΙ. Ο Θάνατος της Έις

Το δεύτερο μέρος, Ο Θάνατος της Έις, είναι ένας συγκινητικός θρήνος, καθώς ο Πέερ παρακολουθεί τον θάνατο της γριάς μάνας του. Μια απλή, θρηνητική μελωδία εισάγεται, αλλά η πένθιμη διάθεση μετριάζεται για μια στιγμή, καθώς η μουσική δυναμώνει.

Έπειτα καθώς οι δυνάμεις της εγκαταλείπουν την Έις, σβήνει αργά στη σιωπή.


ΙΙΙ. Ο Χορός της Ανίτρα

Στο τρίτο μέρος, O Χορός της Ανίτρα, μια νεαρή κοπέλα από την Αραβία προσπαθεί να αποπλανήσει τον Πέερ με το σαγηνευτικό χορό της. Καθώς λικνίζεται με χάρη εμπρός στον ξένο, η απόκριση του Πέερ στην εξωτική καλλονή της δηλώνεται από τα τσέλα.

Με ένα μικρό φτερούγισμα στο τέλος, η χορεύτρια αποσύρεται, καλώντας τον να την ακολουθήσει.


IV. Στο Παλάτι του Βασιλιά του Βουνού

Το τέταρτο μέρος, στο Παλάτι του Βασιλιά του Βουνού, είναι το διασημότερο μέρος του Πέερ Γκιντ. Ένα κορίτσι, που δεν είναι άλλο από την κόρη του Βασιλιά των Τρολ (πονηρά πνεύματα της Σκανδιναβικής μυθολογίας), δελεάζει τον Πέερ και τον οδηγεί στον πατέρα της. Καθώς εκείνος στέκεται έκπληκτος στο παλάτι, σκανδαλιάρηδες νάνοι, επιδίδονται σε ένα γκροτέσκο χορό υπό τον ήχο των φαγκότων.

Ο χορός σύντομα μεταβάλλεται σε άγρια φρενίτιδα, ενώ η μουσική επιταχύνει και δυναμώνει. Τα πλάσματα τον απειλούν και τον χλευάζουν με τσιριχτές κραυγές θανάτου.

Ο Γκριγκ αντιπαθούσε αυτό το μέρος και το περιέγραψε σαν "γεμάτο κοπριές αγελάδων". Στην πραγματικότητα το έγραψε για να μιμηθεί το είδος του άκριτου, υπερβολικού εθνικισμού που απεχθανόταν, αλλά η ειρωνεία είναι ότι η θυελλώδης ζωντάνια του είναι συναρπαστική.



Σχόλια