Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Μέντελσον - Κοντσέρτο για Βιολί σε Μι ελάσσονα, Έργο 64

Μια εικόνα της Λειψίας, της πόλης που ο Μέντελσον προήγαγε σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης και όπου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Κοντσέρτο για Βιολί σε Μι ελάσσονα, Έργο 64 του συνθέτη.


Ο Φέλιξ Μέντελσον πέρασε το καλοκαίρι του 1844 περιοδεύοντας για μια σειρά συναυλιών, για όγδοη φορά στην Αγγλία. Ακολούθησαν οι διακοπές του στο τέλος του Ιουλίου στη μικρή πόλη Ζόντεν, κοντά στη Φρανκφούρτη. Κατά την παραμονή του εκεί, συνέθεσε αυτό το Κοντσέρτο για βιολί σε Μι ελάσσονα, Έργο 64.

Η πρεμιέρα του έγινε στη Λειψία επτά μήνες αργότερα, στις 13 Μαρτίου του 1845. Το κοντσέρτο εκτέλεσε ο φίλος του, ο διαπρεπής βιολονίστας Φέρντιναντ Ντάβιντ, που είχε βοηθήσει τον Μέντελσον σε διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες που αφορούσαν το μέρος του βιολιού. Ο  Μέντελσον ήταν πολύ άρρωστος για να διευθύνει το κοντσέρτο και παραχώρησε τη θέση του διευθυντή στο βοηθό του Νιλς Γκάντε.

Μέρη:

Ι. Allegro molto appassionato

To πρώτο μέρος αρχίζει με μια ζωηρή αλλά απλή μελωδία όπου το βιολί πλανάται πάνω από την ορχήστρα τραγουδώντας χαρμόσυνα - γεγονός ασυνήθιστο για ελάσσονα τόνο. Το θέμα αναπτύσσεται και περνά στην ορχήστρα, ενώ το βιολί παίζει σθεναρές ακολουθίες συγχορδιών (δοξαριά σε δύο χορδές ταυτοχρόνως) και αρπίσματα (arpeggio) που ανεβοκατεβαίνουν την κλίμακα. Μια θωπευτική μελωδία προετοιμάζει το δρόμο για την εισαγωγή του δεύτερου θέματος. Το σόλο βιολί χαμηλώνει σε ένα συγκρατημένο Σολ και τα ξύλινα πνευστά εισάγουν ένα πιο ήσυχο θέμα. Αυτό αναπτύσσεται, επαναλαμβάνεται και παραλλάσσεται σχετιζόμενο και με την πρώτη μελωδία προτού ακολουθήσει μια εκθαμβωτική καντέντσα. Ασυνόδευτο το σόλο βιολί κάνει μια θεαματική επίδειξη και ακολουθεί η ζωηρή επιστροφή των δύο προηγούμενων θεμάτων. Η μουσική εγείρεται σε μια εντυπωσιακή κλιμάκωση.


ΙΙ. Andante

Έπειτα ακολουθεί το δεύτερο μέρος, το αργό Andante, όπου κυριαρχεί μια λυρική μελωδία, ονειρική και λεπτή. Όπως και στο τέλος του πρώτου μέρους, η μετάβαση στο τελικό μέρος επιτυγχάνεται με μεγάλη δεξιοτεχνία.


ΙΙΙ. Allegretto non troppo - Allegro molto vivace

Στο τρίτο μέρος, Allegretto non troppo - Allegro molto vivace, η μουσική παύει αλλά ξυπνά και πάλι και ξετυλίγεται ευγενικά για να προλάβει μια διπλή φανφάρα και μερικές ζωηρές διακοσμήσεις, με το βιολί να ζωηρεύει σε ένα ιδιαίτερα σφριγηλό μέρος.




Σχόλια