Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Ντεμπισί - Η θάλασσα

"Η Κοιλάδα του Κύματος του Καναγκάουα"

Η Θάλασσα είναι το ορχηστρικό αριστούργημα του Ντεμπισί. Όταν ήταν παιδί ήθελε να γίνει ναυτικός και η σαγήνη της θάλασσας δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Ο Ντεμπισί γοητευόταν από την κίνηση και τη δύναμη του νερού. Εμπνεόταν από καλλιτέχνες όπως ο Τέρνερ και ο Γιαπωνέζος μεγαλοφυής Χοκουσάι, που το αριστούργημά του "Η Κοιλάδα του Κύματος του Καναγκάουα", στόλισε το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης της "Θάλασσας"

Θεωρήθηκε ως ένα από τα καλύτερα γαλλικά συμφωνικά έργα. Ο Ντεμπισί συνέθεσε ένα μεγάλο μέρος του στις διακοπές με την ερωμένη του τότε, Έμα Μπαρντάκ, το καλοκαίρι του 1904. Πρωτοερμηνεύτηκε τον Οκτώβριο του 1905.

Το έργο αποτελείται από τρία μέρη - ποτέ άλλοτε δεν έφτασε τόσο κοντά στη συμφωνική μορφή - καθένα από τα οποία πλάθει και μια ξεχωριστή ηχητική εικόνα της θάλασσας.

Μέρη:

Ι. Από την αυγή ως το μεσημέρι στη θάλασσα

Το πρώτο μέρος τιτλοφορείται "Από την αυγή ως το μεσημέρι στη θάλασσα". Αρχίζει πολύ ήσυχα, υποβάλλοντας τη μαρμαρυγή του πρώτου φωτός στην ψυχρή επιφάνεια του νερού. Βαθμιαία η μουσική αναπτύσσεται καθώς η μέρα χαράζει και η θάλασσα ζωντανεύει με το φως και την κίνηση. Έντονη εντύπωση προκαλεί ένα τμήμα όπου τα τσέλα παίζουν σε συγγενή αρμονία. Το μέρος τελειώνει με μια μεγαλειώδη φράση των χάλκινων πνευστών που θυμίζει χορωδιακό.

ΙΙ. Παιχνίδια των κυμάτων

Το δεύτερο μέρος, "Παιχνίδια των κυμάτων", έχει την κίνηση του υδράργυρου ενώ απείρως λεπτές αιχμές ενορχήστρωσης και ρυθμού, υποβάλλουν έναν κόσμο εκθαμβωτικού φωτός, ανέμου και αφρισμένου νερού.

ΙΙΙ. Διάλογος του ανέμου και της θάλασσας

Το έργο τελειώνει με τον "Διάλογο του ανέμου και της θάλασσας". Εδώ η μουσική αναπτύσσεται θυμίζοντας τη βιαιότητα της θύελλας. Υπάρχει μια στιγμή γαλήνης και ηρεμίας, όταν η κύρια μελωδία του μέρους (η μοναδική πραγματική μελωδία ολόκληρου του έργου) παίζεται απαλά από τα ξύλινα πνευστά πάνω από μια πολύ υψηλή, επίμονη νότα των βιολιών. Τότε επιστρέφει η θύελλα και το έργο τελειώνει με μεγάλα ηχητικά ξεσπάσματα ολόκληρης της ορχήστρας.



Σχόλια