Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Τρίγωνο


Το δημοφιλές αυτό όργανο αποτελείται από μια ατσάλινη ράβδο λυγισμένη σε σχήμα ισοσκελούς τριγώνου, με τη μια γωνία του ανοιχτή. Οι πλευρές του κοινού ορχηστρικού οργάνου είναι περίπου 15-18cm κάθε μια, μολονότι μερικές φορές οι συνθέτες χρησιμοποιούν διάφορα μεγέθη. Το τρίγωνο παίζεται με έναν κρούστη από μέταλλο όμοιο με αυτό του τριγώνου - για απαλότερο ήχο χρησιμοποιείται η μπαγκέτα του τυμπάνου.

Το τρίγωνο πρωτοεμφανίζεται τον 10ο αιώνα. Αρχικά το χρησιμοποιούσαν στις εκκλησιαστικές γιορτές και συνήθως συνδεόταν με τη θρησκευτική τέχνη.

Τα πρώτα τρίγωνα δεν είχαν "ανοιχτή" κατάληξη. Συνήθως στη ράβδο τους ήταν περασμένοι χαλαρά μέχρι και πέντε μεταλλικοί κρίκοι. Οι κρίκοι προσέθεταν έναν μεταλλικό κουδούνισμα στον ήχο του οργάνου. Αυτό το είδος τριγώνου διατηρήθηκε μέχρι τον 19ο αιώνα και αντικαταστάθηκε από το σημερινό τρίγωνο.

Στα τέλη του 18ου αιώνα χρησιμοποιούσαν το τρίγωνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις - όπως λ.χ. στην αποκαλούμενη "Τουρκική" μουσική. Έτσι ονομαζόταν η μουσική που περιείχε κρουστά στο ύφος της στρατιωτικής μπάντας. Τον 19ο αιώνα το όργανο έγινε σταδιακά μέλος της ορχήστρας. Αν παιχτεί απαλά, ομορφαίνει και το πιο γαλήνιο μέρος με τον αργυρόφωνο ήχο του.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ
Το τρίγωνο κρατιέται με ένα ή περισσότερα δάχτυλα από μια λεπτή θηλιά φτιαγμένη από ζωικό έντερο, δέρμα ή πλαστικό. Άλλοτε κρεμιέται σε κάποια βάση μαζί με άλλα κρουστά του είδους του. Ο κρούστης κρατιέται στο άλλο χέρι. Όταν ο εκτελεστής πρέπει να παίξει πολλές νότες στη σειρά μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο κρούστες. Στην περίπτωση αυτή το τρίγωνο πρέπει να είναι κρεμασμένο σε μια βάση, ώστε χέρια του εκτελεστή να είναι ελεύθερα.

Είναι σημαντικό να μην εφάπτεται τίποτα με το όργανο καθώς ηχεί, ώστε να μη διακόπτεται η δόνησή του και σβήνει η αντήχησή του. Συνήθως το όργανο κρούεται στην εξωτερική  πλευρά του, αλλά όταν η μουσική είναι απαλή, χρησιμοποιείται και η κλειστή εσωτερική γωνία του. Όταν η μουσική απαιτεί γρήγορες εναλλαγές στις νότες, ο κρούστης κτυπά από πλευρά σε πλευρά - όσο μεγαλύτερη είναι η γωνία τόσο δυνατότερος είναι ο ήχος.


Σχόλια