Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Φραντς Σούμπερτ - εισαγωγή


Στο σύντομο πέρασμά του από τη γη, ο Φραντς Σούμπερτ σημάδεψε την αρχή μιας σπουδαίας εποχής. Η εξέλιξη του ρομαντισμού θα ήταν ασφαλώς διαφορετική χωρίς τις καταθέσεις του βιεννέζου συνθέτη.

Αυτός πρώτος κατόρθωσε να συνδέσει ουσιαστικά τη μουσική με την ποίηση και να επιτύχει την απόλυτη νοηματική ταύτιση της μουσικής έκφρασης με το λόγο. Αναδεικνύεται έτσι σε έναν αληθινό ποιητή των ήχων.

Ο Σούμπερτ υπήρξε όμως πρώτα άνθρωπος και μετά ποιητής. Ένιωσε βαθιά τον ανθρώπινο πόνο, γι΄αυτό και κατόρθωσε να τον μετουσιώσει με συγκινητική ειλικρίνεια σε μουσική. Η λεπτή μελαγχολία η οποία ανιχνεύεται ακόμα και στις πλέον φωτεινές στιγμές της μουσικής του γίνεται οδηγός στην κατάδυση στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής και καταλύτης στην προσπάθεια διερεύνησης του ανθρώπινου συναισθήματος.

Όλα του τα έργα κυριαρχούνται από την ευγενική αγωνία της μάταιης αναζήτησης μιας προσωπικής ευτυχίας. Η μορφή του οδοιπόρου υπάρχει παντού, κυριαρχική και απόμακρη. Ακόμη και στις συνθέσεις καθαρής μουσικής, όπου κάθε φράση ισοδυναμεί με ένα θεσπέσιο τραγούδι χωρίς λόγια, αποδεικνύοντας την υπεροχή του δημιουργού σε μελωδικές επινοήσεις.

Τα βήματα του οδοιπόρου ακούγονται να σβήνουν καθώς απομακρύνεται προσπερνώντας όχι μόνο την ευτυχία και τις χαρές της ζωής, μα και την ίδια τη ζωή.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)



Σχόλια