Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Ριτσερκάρε (ricercare)


Ιταλικός όρος που προέρχεται από το ρήμα ριτσερκάρε (αναζητώ), που δείχνει ένα παλιό είδος οργανικής σύνθεσης ελεύθερης μορφής, αλλά με κυρίως κοντραπουντίστικο χαρακτήρα. Ο όρος, επίσης, θα μπορούσε να θα μπορούσε να υπονοεί μια αναζήτησή κοντραπουντίστικης επεξεργασίας, αλλά αυτό είναι απλά μια υπόθεση.

Τα όργανα στα οποία αφιερώνονται κυρίως τα ριτσερκάρε είναι το λαούτο,το όργανο, το κλαβενσέν και αλλά όργανα με πλήκτρα.

Χρησιμοποιούνται ως εισαγωγικό κομμάτι το οποίο υποδήλωνε την αναζήτησή της τονικότητας του κομματιού που το ακολουθούσε.

Το ριτσερκάρε ήταν διαδεδομένο σε πολυθεματική μορφή από τον 16ο αιώνα χάρη στους Καβατσόνι, Λουτσάσκι και Μέρουλο, ενώ τη μονοθεματική μορφή την πήρε με τον Α. και Τζ. Γκαμπριέλι και προηγήθηκε έτσι της φούγκας.

Ωστόσο η μεγαλύτερη καλλιτεχνική άνθηση του ριτσερκάρε παρατηρήθηκε τον 17ο αιώνα με τον Φρεσκομπάλντι, τον οποίο ακολούθησαν οι Πολιέτι, Πασκουίνι, Κερλ και Φρόμπεργκερ.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε συχνά το 20ο αιώνα από τον Καζέρτα, τον Γκετίνι και τον Μαλιπιέρο.


Σχόλια