Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Μότσαρτ - Μικρή νυχτερινή μουσική (Eine Kleine Nachtmusik), Κ525

Πίνακας με τη νυχτερινή Βιέννη την εποχή του Μότσαρτ
Η Μικρή Νυχτερινή Μουσική γράφτηκε για να παίζεται το βράδυ, όταν το σκοτάδι απάλυνε
τα βάσανα της μέρας....


- Allegro- Romanza - Andante
- Menuetto - Allegretto
- Rondo - Allegro


Η σερενάτα αυτή που γράφτηκε για κουαρτέτο εγχόρδων και κοντραμπάσο, ολοκληρώθηκε στις 10 Αυγούστου του 1787, τη χρονιά που ο Μότσαρτ διορίστηκε αυλικός μουσικός. Τη συνέθεσε ως ψυχαγωγικό έργο και ειδικότερα ως έργο για μετά το δείπνο, όπως άλλωστε υπονοεί και η ονομασία "Μικρή Νυχτερινή Μουσική". Αρχικά υπήρχαν πέντε μέρη, αλλά το ένα, το δεύτερο, έχει χαθεί. Προφανώς το αφαίρεσε ο ίδιος ο Μότσαρτ πριν από τη δημοσίευση.

Το κομμάτι αυτό αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα συναισθηματικής γαλήνης και ελαφράδας, που χαρακτηρίζει άλλωστε πολλά έργα του Μότσαρτ. Γράφτηκε ως βραδινό ψυχαγωγικό έργο με καταπραϋντικό χαρακτήρα και γι΄αυτό αποφεύγει την έκπληξη των ηχηρών εκρήξεων της μουσικής.

Το Allegro ξεκινά με μια φανφάρα εγχόρδων που οδηγεί αμέσως σε μια ρέουσα μελωδία του βιολιού. Μια σύντομη παύση προετοιμάζει το έδαφος για το ευγενικότερο δεύτερο θέμα. Η εναρκτήρια μουσική επαναλαμβάνεται και η φανφάρα επιστρέφει, οδηγώντας τη μουσική σε ένα διαφορετικό και παράξενο τόνο. Αυτό δεν διαρκεί εντούτοις πολύ και η εναρκτήρια μουσική επιστρέφει στον γνωστό τόνο.


Ο τίτλος του δεύτερου μέρους, Romanza, υποδηλώνει αμέσως τη χαλαρή δομή του κομματιού. Τα έγχορδα εισάγουν την εναρκτήρια μελωδία και έπειτα μια νέα ιδέα εισάγεται, που αναγγέλλεται από τέσσερις νότες στακάτο. Μετά την επιστροφή στην πρώτη μελωδία, μια ξαφνική μεταβολή της διάθεσης εισάγει ένα ντουέτο ανάμεσα στο βιολί και το τσέλο και εδώ εμφανίζεται μια αγωνιώδης μελωδία. Η εναρκτήρια μουσική επιστρέφει μια ακόμη φορά και οδηγεί το κομμάτι σε μια ήσυχη κατάληξη.


Το επιβλητικό Menuetto e trio προσφέρει μια πλήρη αντίθεση. Το πρώτο βιολί καθοδηγεί σε όλη τη διάρκεια και η μουσική ρέει καθώς το τσέλο και το κοντραμπάσο ακολουθούν τις μελωδίες.


Τα βιολιά αρχίζουν το τελικό, γρήγορο μέρος, το Rondo allegro, με ένα θέμα παρόμοιο με τη φανφάρα του πρώτου μέρους. Μια δεύτερη μελωδία που αποτελείται από ξεχωριστές νότες με ένα άνετο δεύτερο μέρος διακρίνεται και εμφανίζεται ένα ευδιάκριτο αίσθημα απροσδόκητου. Αλλά γρήγορα, αναγνωρίσιμες μελωδίες επιστρέφουν και στα τελικά μέτρα οι μελωδίες μοιράζονται σε όλα τα όργανα.



Σχόλια