Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Ντεμπισί - εισαγωγή

Ο Κλοντ Ντεμπισί σε πορτρέτο του Raphael Schwartz.

Ο Κλοντ Ντεμπισί αποτελεί μιαν ιδιαίτερη περίπτωση μουσικού καινοτόμου. Με το λυρικό του δράμα "Πελλέας και Μελισσάνθη" λευτερώθηκε από τους νόμους της τονικότητας και δημιούργησε τις προϋποθέσεις μιας καινούριας μουσικής γλώσσας. Πρώτος αυτός μετάλλαξε τη ζωγραφική υπόσταση του ιμπρεσσιονισμού σε μουσική.

Σαν ένας καλός ζωγράφος της μουσικής ενδιαφέρθηκε κυρίως για τη χρωματική έκφραση και την έκταση των ήχων και πρόβαλλε μέσω αυτών, διαθέσεις και ψυχικές εντυπώσεις, οι οποίες προκαλούνται από εικόνες και φυσικά φαινόμενα.

Αφουγκραζόταν τους ρυθμούς, τη "μουσική" της φύσης και προσπάθησε - και πέτυχε - να την αναπλάσει προτείνοντας "μουσική για το αυτί και όχι για το χαρτί". Τόλμησε και βεβαίως νίκησε.

Χωρίς να είναι δογματικός πειραματίστηκε αναδιατάσσοντας τις μέχρι την εποχή του επικρατούσες αρχές της αισθητικής και της τέχνης και διαμόρφωσε έναν νέο τρόπο έκφρασης διακριτικά αισθησιακό και αποφορτισμένο από τις συναισθηματικές εντάσεις και τις αλλεπάλληλες εκρήξεις του ώριμου μα και κουρασμένου συνάμα ρομαντισμού που διέτρεχε το τέλος του 19ου αιώνα. Αρνήθηκε τις καθιερωμένες φόρμες, τα επαναλαμβανόμενα ηχητικά σχήματα και τις συμβατικές αναπτύξεις κραυγάζοντας σε κάθε μέτρο της ποιητικής του, το δικαίωμα στη διαφορά.

Η μουσική την οποία συνέθεσε ο Κλοντ Ντεμπισί διαθέτει τα χαρακτηριστικά ενός αέναου νωχελικού ονειροπολήματος. Ευεργετημένη με μια απαράμιλλη ενορχηστρωτική τεχνική, μια υποδειγματική ισορροπία και μια αρμονική τόλμη πλήρως απαλλαγμένη από τα δεσμά του ακαδημαϊσμού, διέγραψε τη δική της φωτεινή πορεία και παρά τις όσες και όποιες αρχικές αμφισβητήσεις ανεδείχθη σε μουσική μήτρα για πολλές από τις κατοπινές ομότεχνες εκφράσεις τού 20ου αιώνα.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)

Σχόλια