Η βιόλα

Η βιόλα μερικές φορές θεωρείται ο φτωχός συγγενής της οικογένειας των εγχόρδων, χωρίς αυτό να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα: το κοντραμπάσο έχει τη θέση του παππού της ορχήστρας, το βιολί την οδηγεί και το τσέλο χρησιμοποιείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους εξαιτίας του όμορφου, μειλίχιου τόνου του. Αλλά η βιόλα, θαμμένη μέσα στα έγχορδα έχει σπανίως την ευκαιρία να λάμψει ως σόλο όργανο. Η βιόλα είναι μόνο κατά το ένα έβδομο μεγαλύτερη από το βιολί. Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος της είναι εντελώς όμοια με αυτό. Το δοξάρι της βιόλας είναι κι αυτό λίγο μεγαλύτερο από του βιολιού. Οι χορδές της βιόλας ξεκινούν από Ντο που είναι μία οκτάβα χαμηλότερα από το μέσο Ντο και κουρδίζονται σε διαστήματα πέμπτης (Ντο, Σολ, Ρε και Λα). Οι ανοικτές χορδές αναπαράγουν ακριβώς την έκταση του τσέλου αλλά μία οκτάβα ψηλότερα. Το όνομα «βιόλα» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την βιόλα ντα γκάμπα, ένα όργανο που κρατιόταν ανάμεσα στα πόδια. Αλλά ήταν η βιόλα ντα μπράτσο ο αληθινός πρόγονος του βιολιού και της

Σοπέν - Νυχτερινά, έργο 15

Τα νυχτερινά του Σοπέν ήταν επηρεασμένα από τις ομόλογες συνθέσεις του Ιρλανδού συνθέτη Τζων Φηλντ, αλλά διαθέτουν μια πρωτοτυπία και μια μελωδική ποιότητα ξεχωριστή.

Τα περίτεχνα Νυχτερινά του Έργου 15, περίτεχνα και στολισμένα, ήταν αφιερωμένα στον σπουδαίο φίλο του, τον πιανίστα Φερντινάντ Χίλλερ.

Νυχτερινό σε Φα Μείζονα, Έργο 15, αρ.1 

Το Νυχτερινό αυτό έχει ειπωθεί ότι είναι σαν να ζωγραφίζει ο Σοπέν τη μελωδία "με τα απαλά φτερά μιας πεταλούδας".


Νυχτερινό σε Φα δίεση μείζονα, Έργο 15, αρ.2

Το Νυχτερινό αυτό είναι πλούσιο σε στολίδια και αποτελεί πρότυπο κομψότητας, παρόλο που έχει κι αυτό το συνηθισμένο δραματικό μεσαίο μέρος. Είναι τόσο γλυκό, ώστε έχει παρομοιαστεί με "σαμπάνια και τρούφες"!


Νυχτερινό σε Σολ ελάσσονα, Έργο 15, αρ.3

Το Νυχτερινό αυτό είναι ιδιαίτερα παραστατικό. Η διάθεσή του είναι σπαρακτική και έχει μάλιστα παρομοιαστεί με θρηνωδία για έναν χαμένο έρωτα.



Σχόλια