Η βιόλα

Η βιόλα μερικές φορές θεωρείται ο φτωχός συγγενής της οικογένειας των εγχόρδων, χωρίς αυτό να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα: το κοντραμπάσο έχει τη θέση του παππού της ορχήστρας, το βιολί την οδηγεί και το τσέλο χρησιμοποιείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους εξαιτίας του όμορφου, μειλίχιου τόνου του. Αλλά η βιόλα, θαμμένη μέσα στα έγχορδα έχει σπανίως την ευκαιρία να λάμψει ως σόλο όργανο. Η βιόλα είναι μόνο κατά το ένα έβδομο μεγαλύτερη από το βιολί. Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος της είναι εντελώς όμοια με αυτό. Το δοξάρι της βιόλας είναι κι αυτό λίγο μεγαλύτερο από του βιολιού. Οι χορδές της βιόλας ξεκινούν από Ντο που είναι μία οκτάβα χαμηλότερα από το μέσο Ντο και κουρδίζονται σε διαστήματα πέμπτης (Ντο, Σολ, Ρε και Λα). Οι ανοικτές χορδές αναπαράγουν ακριβώς την έκταση του τσέλου αλλά μία οκτάβα ψηλότερα. Το όνομα «βιόλα» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την βιόλα ντα γκάμπα, ένα όργανο που κρατιόταν ανάμεσα στα πόδια. Αλλά ήταν η βιόλα ντα μπράτσο ο αληθινός πρόγονος του βιολιού και της

Σοπέν - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Κόσμος μαζεμένος σε ιδιωτικό βραδινό ρεσιτάλ
Η αφρόκρεμα της Παρισινής κοινωνίας μαζευόταν στα ιδιωτικά κοντσέρτα για να ακούσει τη μουσική του Σοπέν. Συνήθως έκλεινε τα βραδινά του ρεσιτάλ με μια σειρά από ευγενικά νυχτερινά.


1810 Γεννιέται την 1η Μαρτίου στη Ζελάζοβα Βόλα κοντά στη Βαρσοβία, Πολωνία.
1817 Δημοσιεύει την πρώτη του σύνθεση, Πολωνέζα σε σολ ελάσσονα.
1818 Πρώτη δημόσια εμφάνιση, σε φιλανθρωπική εκδήλωση.
1826 Εγγραφή στο Ωδείο της Βαρσοβίας που μόλις είχε ιδρυθεί.
1830 Επίσημο ντεμπούτο στη Βαρσοβία, παίζει το Κοντσέρτο για Πιάνο αρ.2 σε φα ελάσσονα. Φεύγει τον Ιούλιος από τη Βαρσοβία οριστικά και μετακομίζει στη Βιέννη.
1831 Συνθέτει τη Σπουδή σε ντο ελάσσονα "Επαναστατική", φθάνει στο Παρίσι.
1832 Πρώτο δημόσιο ρεσιτάλ στις 22 Φεβρουαρίου.
1833 Γίνεται δημοφιλής στους αριστοκρατικούς κύκλους. Παίζει μαζί με τον Λιστ σε μια συναυλία για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
1835 Επισκέπτεται τη Γερμανία, γνωρίζει και ερωτεύεται τη Μαρία Βοντζίνσκι, συνθέτει το Βαλς του Αποχαιρετισμού σε Φα ελάσσονα για εκείνη.
1836 Γνωρίζει τη Γεωργία Σάνδη στο σπίτι της Κόμισσας ντ' Αγκού, ερωμένης του Φραντς Λιστ.
1837 Η πρώτη του επίσκεψη στην Αγγλία.
1838 Αρχίζει η πολύχρονη σχέση του με την περιβόητη Γαλλίδα συγγραφέα Ζωρζ Σαντ. Αρχίζει να συνθέτει τα 24 Πρελούδια.
1840-44 Συνθέτει ένα πλήθος έργων μεταξύ των οποίων τη Φαντασία σε φα ελάσσονα, τη Βαρκαρόλα και τη Σονάτα σε λα ελάσσονα.
1847 Χωρίζει οριστικά με τη Γεωργία Σάνδη, συνθέτει τα Τρία Βαλς, 'Εργο 64, χειροτερεύει η φυματίωσή του.
1848 Πρόσκληση στην Αγγλία από την πρώην μαθήτριά του Τζέην Στίρλινγκ. Δίνει το τελευταίο του ρεσιτάλ στο Παρίσι. Επιστρέφει στη Γαλλία το Νοέμβριο.
1849 Πολύ άρρωστος επιστρέφει τον Ιανουάριο στο Παρίσι, όπου πεθαίνει στις 17 Οκτωβρίου.

  • Το "Βαλς του Ενός Λεπτού" (Minute Waltz) ονομάζεται έτσι γιατί ο Σοπέν χρειαζόταν ένα λεπτό για να το παίξει. Ήταν άλλωστε ο μόνος που μπορούσε να το κάνει - οι περισσότεροι πιανίστες χρειάζονται δύο περίπου λεπτά. 
  • Ο Σοπέν ήταν τελειομανής όσον αφορά στη μουσική και έβρισκε όλους τους σύγχρονούς του μουσικούς ανεπαρκείς συγκρινόμενους με το ισόβιο ίνδαλμά του, τον Μότσαρτ. Συνήθιζε να ταξιδεύει με τις παρτιτούρες του Ντον Τζιοβάνι και των Γάμων του Φίγκαρο του Μότσαρτ μέσα στις αποσκευές του. Αν και έζησε τέσσερα χρόνια περισσότερο από τον Μότσαρτ, ο Σοπέν αναθεώρησε τα έργα του τόσες φορές, ώστε παρήγαγε πολύ λιγότερα.
  • Στις 19 Ιουνίου του 1839 η Γεωργία Σάνδη χάραξε την ημερομηνία στην ξύλινη επένδυση του υπνοδωματίου της στη Νοάν. Παραμένει άγνωστο αν με αυτό εννοούσε την επέτειο της σχέσης της με τον Σοπέν ή το τέλος της σεξουαλικής πλευράς της.

Σχόλια