Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Άντον Μπρούκνερ - εισαγωγή


Ένας "φτωχούλης του θεού" ήταν και ο Άντον Μπρούκνερ, που λάτρεψε εξίσου με το θείο και το ανθρώπινο, είτε βρίσκεται αυτό στη μουσική, είτε στη φύση, είτε στη θεώρηση του υπέρτατου όντος. Πράος, στοχαστής, σεμνός και ασύγκριτα ειλικρινής, εξέφραζε την εσω­στρέφεια μα και την ανασφάλεια του σκύβοντας ολοένα και περισσότερο στις μουσικές του γραφές και αναθεωρώντας συνεχώς τις ήδη αριστουργηματικές εμπνεύσεις του. 

Εάν ήταν περισσότερο τολμηρός, περισσότερο αποφασιστικός, ίσως να είχε καταλάβει τη θέση του Βάγκνερ στην ιστορία της μουσικής - υπήρξε το ίνδαλμα του από τη στιγμή που τον γνώρισε - αφού ο Μπρούκνερ συνέθεσε μουσική "βαγκνερικής" ποιότητας πριν από τον ίδιο τον... Βάγκνερ.

Εκπληκτικός δεξιοτέχνης στην ερμηνεία του εκκλησιαστικού ορ­γάνου, συνάρπαζε τα ακροατήρια των πιστών τόσο στο Λιντς και τη Βιέννη, όσο και στο Παρίσι - το 1869 έπαιξε στην Παναγία των Παρι­σίων - και στο Λονδίνο. Αν κατέγραφε τους εκπληκτικούς - σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες - αυτο­σχεδιασμούς του στο εκκλησιαστι­κό όργανο, θα είχε καταθέσει έργο για το όργανο αυτό ίσως εφάμιλλο εκείνου του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.

Προτίμησε, ωστόσο, ο Μπρού­κνερ να υπηρετήσει με σύνεση και αφοσίωση τη συμφωνική μουσική, εξελίσσοντας όσα με τη "διαθήκη" τους κατέλειπαν ο Μπετόβεν και ο Σούμπερτ. Παρά τις συχνά εκτετα­μένες αναπτύξεις τους, οι Συμφωνίες του διαθέτουν θαυμαστούς συνδυασμούς αντιστικτικής ευφυΐας, μελωδικής ευρηματικότητας και ορχηστρικής μεγαλοπρέπειας.


(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)


Σχόλια