Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Καρλ Μαρία φον Βέμπερ - εισαγωγή


Δικαιούται ασφαλώς έναν επιτυχέ­στερο και δικαιότερο χαρακτηρισμό ο Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, από αυτόν που τον θέλει το "συνθέτη που προανάγγειλε τον Βάγκνερ". Ίσως το έργο το οποίο υπέγραψε να μην είναι τόσο πλούσιο και ογκώδες όσο των άλλων συγχρόνων του συνθε­τών, ωστόσο το έργο του αυτό είναι αρκούντως σημαντικό ώστε μας δίνει το δικαίωμα να τον κατατά­ξουμε στους μεγάλους μουσουργούς της πρώτης περιόδου του Ρομαντι­σμού. 

Υπήρξε αναμφιβόλως ο πρώτος εθνικός Γερμανός συνθέτης, αφού αυτός πρώτος, απεξάρτησε τη μου­σική της γης που τον είδε να γεννιέται, από την ιταλική κυριαρ­χία. 

Αξιοποίησε δημιουργικά τον παραδοσιακό μουσικό πλούτο της πατρίδας του, εντάσσοντας συχνά στα συνθέματα του λαϊκές μελωδίες και ρυθμούς.

Το φανταστικό στοιχείο, το ο­ποίο εύκολα μα και απλόχερα οι­κειοποιείται στη μουσική του, απο­τελεί βεβαίως μια τολμηρή καινοτο­μία. Η πρωτοτυπία του, ωστόσο, δεν εξαντλείται σε αυτόν το θεματολογικό εμπλουτισμό. Υπήρξε καινοτό­μος και σε θέματα μουσικής ουσίας. Αν αναλογιστούμε ότι αυτός πρωτοεφάρμοσε το "λάιτ μοτίβ" και την τεχνική της μουσικής σύνοψης μιας όπερας στην εισαγωγή της, τότε θα αντιληφθούμε πόσο ευεργέτησε τον Βάγκνερ, τον Ροσσίνι, τον Βέρντι.

Τα έργα του διαθέτουν λαμπρή ενορχήστρωση η οποία επιτείνει την περιγραφική δύναμη της μουσικής, έντονη συναισθηματική φόρτιση και γοητευτικούς συνδυασμούς μελωδι­κών ιδεών. Μοναδικό του "σφάλμα" μπορεί να θεωρηθεί η... συνύπαρξη του με τον Μπετόβεν και τον Σούμπερτ.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)

Σχόλια