Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Βιβάλντι - εισαγωγή

Πίνακας με πορτρέτο του Βιβάλντι, ο οποίος κρατάει ένα βιολί

Η μουσική του Αντόνιο Βιβάλντι είναι μουσική γεμάτη υγεία. Οι ήχοι που έπλασε ανασαίνουν ηδονικά τις μυρωδιές της Μεσογείου και αιχμαλωτίζουν τη χαρά της ζωής, προκαλώντας συνεχείς εκρήξεις αυθόρμητου ενθουσιασμού και αισθητικής απόλαυσης. Η ακρόασή της μουσικής του Ιταλού συνθέτη αποκαλύπτει ένα χρωματικό πλούτο που μόνον ένας άξιος ζωγράφος θα μπορούσε να φανταστεί.

Το έργο του, εκπληκτικό σε έκταση και βάθος, εντυπωσιάζει με την ανεξάντλητη ποικιλία των εμπνεύσεών του, οι οποίες είναι προφανείς ακόμα και όταν ο συνθέτης δε τολμά να απελευθερωθεί από τη δομική δέσμευση της παντοδύναμης στην εποχή του τριμερούς διαίρεσης: allegro, adagio, allegro.

Η παραδοσιακή όμως αυτή δομή δεν τον εμπόδισε να αναθεωρήσει το concerto grosso και να προτείνει ένα καινούριο για την εποχή του συμφωνικό ιδίωμα, από το οποίο αναδυόταν για πρώτη φορά η προσωπικότητα του σολίστ.

Ο Βιβάλντι πρώτος φαντάστηκε και εφάρμοσε το κοντσέρτο με έναν ή περισσότερους σολίστ, ορίζοντας μάλιστα τους πλέον ασυνήθιστους συνδυασμούς οργάνων. Αν δεν είναι αυτό καινοτομία, πρωτοτυπία στη μουσική τί άραγε μπορεί να είναι; Ή μήπως είχε κάποιος προηγούμενός του συνθέτης αρθρώσει το μουσικό του λόγο με την περιγραφική δύναμη της δικής του μουσικής;

Πολύ πριν ο Αντόνιο Βιβάλντι προκαλέσει με τη σοφία και τη γόνιμη φαντασία του το θαυμασμό μας, είχε προκαλέσει το θαυμασμό του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο το γεγονός ότι ο Μεγάλος Κάντορας μετέγραψε για πληκτροφόρο όργανο έξι από τα κοντσέρτα του Βιβάλντι.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)


Σχόλια