Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Τζορτζ Γκέρσουιν - εισαγωγή

Φωτογραφία προφίλ του Τζορτζ Γκέρσουιν με ένα πούρο στο στόμα.


Η μουσική διαδρομή του Τζορτζ Γκέρσουιν υπήρξε από κάθε άποψη μοναδική: Tin Pan Alley - Broadway - Hollywood - αίθουσες συναυλιών - λυρικά θέατρα. Παντού με επιτυχία ζηλευτή. Κανείς συνθέτης δεν απήλαυσε παρόμοια αναγνώριση, σε τόσους διαφορετικούς τομείς και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ως τραγουδοποιός ο Γκέρσουιν εμφανίστηκε στην ιστορία της αμερικάνικης μουσικής, την κατάλληλη στιγμή. Ως συνθέτης λόγιας μουσικής μπόρεσε να εξασφαλίσει την άμεση αποδοχή στη λαϊκή μουσική της γης του, χαρίζοντάς της μια έντεχνη μορφή.

Ο Γκέρσουιν είχε στη σκέψη του τους κανόνες και την τεχνική της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής μα στην καρδιά του τις αρμονίες και τους ρυθμούς του Αμερικάνικου Νότου. Η φαντασία του τρεφόταν και θέριευε με τα ιδιώματα μιας πρωτότυπης λαϊκής μουσικής. Ήταν από τους πρώτους που κατάλαβε την οικουμενικότητα του χαρακτήρα της. Δανείστηκε από αυτήν τολμηρές αρμονίες και μια διάφανη μελαγχολία, που αντίστοιχή της μόνο στα τραγούδια του Σούμπερτ ανιχνεύεται.

Η μουσική του βρίθει από θαυμαστά σμιξίματα μελωδιών και ρυθμών. Αναπάντεχες συγχορδίες διαδέχονται η μια την άλλη με απίστευτη τονική ακρίβεια. Και οι πλέον βαθείς μουσικοί στοχασμοί του πάλλονται από την ασύγκριτη δύναμη της αλήθειας και της ανεπιτήδευτης έμπνευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι με την όπερά του Πόργκι και Μπες προσέφερε στην ανθρωπότητα το πλέον έντεχνο από τα λαϊκά και το πλέον λαϊκό από τα έντεχνα έργα μιας μεγάλης τέχνης.


(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)


Σχόλια