Η βιόλα

Η βιόλα μερικές φορές θεωρείται ο φτωχός συγγενής της οικογένειας των εγχόρδων, χωρίς αυτό να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα: το κοντραμπάσο έχει τη θέση του παππού της ορχήστρας, το βιολί την οδηγεί και το τσέλο χρησιμοποιείται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους εξαιτίας του όμορφου, μειλίχιου τόνου του. Αλλά η βιόλα, θαμμένη μέσα στα έγχορδα έχει σπανίως την ευκαιρία να λάμψει ως σόλο όργανο. Η βιόλα είναι μόνο κατά το ένα έβδομο μεγαλύτερη από το βιολί. Εκτός από το μεγαλύτερο μέγεθος της είναι εντελώς όμοια με αυτό. Το δοξάρι της βιόλας είναι κι αυτό λίγο μεγαλύτερο από του βιολιού. Οι χορδές της βιόλας ξεκινούν από Ντο που είναι μία οκτάβα χαμηλότερα από το μέσο Ντο και κουρδίζονται σε διαστήματα πέμπτης (Ντο, Σολ, Ρε και Λα). Οι ανοικτές χορδές αναπαράγουν ακριβώς την έκταση του τσέλου αλλά μία οκτάβα ψηλότερα. Το όνομα «βιόλα» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την βιόλα ντα γκάμπα, ένα όργανο που κρατιόταν ανάμεσα στα πόδια. Αλλά ήταν η βιόλα ντα μπράτσο ο αληθινός πρόγονος του βιολιού και της

Βέρντι - Don Carlos

Το σκηνικό αυτό, σχεδιασμένο από τον Σαρλ Καμπόν το 1867, εκφράζει το γαλλικό απόηχο του ύφους της όπερας, με τη θέα του Παρισιού στο βάθος.

Η όπερα αυτή του Τζουζέπε Βέρντι, που βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Γερμανού συγγραφέα Σίλερ, γράφτηκε για την Όπερα του Παρισιού στο ύφος της "μεγάλης όπερας", που αγαπούσε, όχι τόσο ο ίδιος ο Βέρντι, όσο οι Γάλλοι φιλόμουσοι. Μολονότι είχε διασκευαστεί στα ιταλικά, παραμένει ένα άνισο έργο που περιλαμβάνει όμως αρκετή καλή μουσική.

- Canzone del Velo

Ο ήρωας αυτής της όπερας είναι ο γιος του Βασιλιά της Ισπανίας, ο οποίος είναι ερωτευμένος με τη μητριά του Ελισάβετ. Στο γοητευτικό μαυριτανικό τραγούδι, Canzone del Velo (Τραγούδι του Πέπλου), ο Βέρντι επιδεικνύει τη γνώση του γύρω από το ισπανικό λαϊκό τραγούδι, χρησιμοποιώντας ρυθμούς μπολερό, διακοσμήσεις που θυμίζουν φλαμέγκο και εξωτική ενορχήστρωση. Οι επαναλήψεις των εναρκτήριων στίχων είναι μια σταθερή υπόμνηση ενός σατανικού οράματος και χρησιμεύουν για να διατηρούν τη συνοχή του όλου τμήματος.



Σχόλια