Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Γκέρσουιν - Τρία πρελούδια για Πιάνο

Τα Τρία Πρελούδια για Πιάνο του Γκέρσουιν αποτελούν ένα ικανοποιητικό σύνολο: δύο αρκετά σύντομα και ζωντανά μέρη σε κάθε πλευρά ενός περισσότερο εκτεταμένου, αργού κεντρικού κομματιού.

1. Allegro ben ritmato e deciso

Το πρώτο πρελούδιο, σε Σι ύφεση Μείζονα, έχει έναν εύθυμο συγκοπτόμενο ρυθμό και μια ελκυστική μελωδία, που υπαινίσσεται ρυθμούς της Λατινικής Αμερικής, όπως είναι η ρούμπα και τη στενή σχέση τους με αυτούς της τζαζ.


2. Andante con moto e poco rubato

Το μεσαίο πρελούδιο, σε ντο δίεση ελάσσονα, είναι το γνωστότερο από τα τρία. Είναι ένα ακόμη δείγμα του ιδιαίτερου τρόπου επεξεργασίας του μπλουζ από τον Γκέρσουιν, με την αργή, νωχελική μελωδία να ηχεί πάνω από έναν καμβά επαναλαμβανόμενων συγχορδιών για το αριστερό χέρι. Ένα κεντρικό τμήμα μεταβάλλει τον τρόπο από ελάσσονα σε μείζονα κι επίσης μεταφέρει τη μελωδία στο αριστερό χέρι ή γραμμή του μπάσου.


3. Allegro ben ritmato e deciso

Ο ρυθμός του τελικού πρελούδιου, σε Μι ύφεση ελάσσονα, μας γυρίζει στο ζωντανό κόσμο του χορού, του εμπνευσμένου από την τζαζ. Ο Γκέρσουιν αποκαλούσε αυτό το πρελούδιο "Ισπανικό", όμως αυτή η περιγραφή είναι ίσως παραπλανητική καθώς δεν ανταποκρίνεται στο ύφος του κομματιού.




Σχόλια