Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Λιστ - εισαγωγή


Οι τεχνικές ηχογράφησης δεν είχαν δυστυχώς εφευρεθεί όταν ο Φραντς Λιστ κατακτούσε την Ευρώπη με τις συναρπαστικές πιανιστικές επιδόσεις του. Έτσι οι ταχυδακτυλουργικές του ερμηνείες απήλαυσαν μόνο το εφήμερο και εμείς περιοριζόμαστε στις γραπτές μαρτυρίες, οι οποίες τον περιγράφουν ως πιανίστα με υπερσυμβατικά δεξιοτεχνικά χαρίσματα. Τα ρεσιτάλ του ισοδυναμούσαν με παράσταση που προκαλούσε έξαλλο ενθουσιασμό και υπερβολικές εκδηλώσεις λατρείας.

Η έμφασή του στη δεξιοτεχνία και ο επί μακρόν εστιασμός της δημιουργικής του διάθεσης στις πιανιστικές συνθέσεις "επίδειξης"  μα και στις μεταγραφές - για πιάνο βεβαίως - έργων άλλων συνθετών, εμπόδισαν την άμεση αποδοχή του ως εμπνευσμένου μουσουργού.

Κανείς ωστόσο προσεκτικός παρατηρητής της εξέλιξης και ερευνητής της προσφοράς του δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις τομές τις οποίες προκάλεσε στη μουσική έκφραση της εποχής του. Τα συμφωνικά του ποιήματα εξαγγέλλουν νέες μορφές της τέχνης των ήχων, οι ενοργανώσεις του προετοιμάζουν το έδαφος για τις μουσικές εντολές των Βάγκνερ, Μάλερ, Ρίχαρντ Στράους, στις τολμηρές αρμονίες των ώριμων πιανιστικών του έργων κρυφογελά ο ιμπρεσιονισμός του Ντεμπισί.

Αγάπησε με πάθος τη μουσική ο Λιστ, όπως αγάπησε και τις γυναίκες. Η πρώτη υπήρξε το μέσον για να κατακτήσει τις δεύτερες, οι οποίες δύσκολα μπορούσαν να αντισταθούν στη γοητεία του. Δεν παρασύρθηκε όμως από τις παντός είδους επιτυχίες του. Παρέμεινες ως το τέλος της ζωής του καλοκάγαθος και γενναιόδωρος, πρόθυμος να ευεργετήσει με τις γνώσεις και τις ικανότητές του τη μουσική, μα και τους συνανθρώπους του.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)

Σχόλια