Τζοακίνο Ροσσίνι - Γεγονότα σε ημερομηνίες

Το εξωτερικό της Λα Σκάλα, της περίφημης όπερας του Μιλάνου, όπου παρουσιάστηκαν πολλές όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι. 1792  Ο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννιέται στις 29 Φεβρουαρίου στο Πέζαρο, Ιταλία. 1804  Συνθέτει τις  Έξι Σονάτες Εγχόρδων. 1806  Γράφεται στη Μουσική Σχολή της Μπολόνια, γράφει την πρώτη του όπερα,  Δημήτριος και Πολύβιος. 1810  Γράφει αρκετές επιτυχημένες κωμικές όπερες:  Το Συμβόλαιο του Γάμου ,  Η Παράξενη Παρεξήγηση  και άλλες. 1813  Πρεμιέρα του πρώτου σοβαρού αριστουργήματός του,  Tancredi , στο θέατρο La Fenice της Βενετίας. 1815  Μετακομίζει στη Νάπολη, αρχίζει να συνθέτει την όπερα  Ο Κουρέας της Σεβίλλης , γνωρίζει την Ιζαμπέλα Κολμπράν. 1822  Παντρεύεται την Ιζαμπέλα Κολμπράν, εγκαταλείπει την Ιταλία και φεύγει στο Παρίσι και στην Αγγλία. 1824  Επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Παρίσι. 1829  Συνθέτει τον  Γουλιέλμο Τέλο , αποφασίζει να μην ξαναγράψει όπερα. 1837  Συζεί με την Ολυμπία Πελισιέ, υποφέρει από την αρρώστια. 1846  Παντρεύεται την Ολυμπία Πελισιέ. 1857  Αρχ

Μέντελσον - γαμήλιο εμβατήριο

(από τη Σκηνική Μουσική για το "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας", Έργο 61)


Ο Μέντελσον συνέθεσε την εισαγωγή για το Σαιξπηρικό έργο το 1826, όταν ήταν μόλις 17 χρονών. Ήταν ωστόσο τον Οκτώβριο του 1843 που προσέθεσε διάφορα μέρη μουσικής για μια παράσταση του έργου στο Πότσνταμ, κοντά στο Βερολίνο. Και τα 11 μέρη είχαν τεράστια επιτυχία. Πράγματι, αποτελεί σημείο της ιδιοφυΐας του Μέντελσον ότι παρά τη μεσολάβηση 17 χρόνων, το ύφος των ύστερων συνθέσεων της σκηνικής μουσικής είναι απολύτως συνεπές με εκείνο της εισαγωγής.

Το "Γαμήλιο Εμβατήριο" παίζεται μετά το τέλος της IV πράξης και πανηγυρίζει τον ταυτόχρονο γάμο τριών ζευγαριών. Σήμερα, το Γαμήλιο Εμβατήριο είναι η μελωδία που συνοδεύει σχεδόν αποκλειστικά κάθε γαμήλια τελετή.

Αρχίζει με μια φανφάρα και έπειτα βυθίζεται μεγαλοπρεπώς στην εξαίρετη λιτανεία που έχει συνοδεύσει τόσους και τόσους γάμους.

Ένα ελαφρύτερο, λιγότερο επιβλητικό εμβατήριο συνεχίζει σαν να διασχίζουν το ναό οι ίδιες οι νεράιδες του Σαιξπηρικού έργου. Η τελετουργική μουσική επαναλαμβάνεται άλλες δύο φορές, διανθισμένη με ένα ευγενικότερο, λυρικότερο τμήμα.

Η τελευταία επανάληψη ακούγεται από μακριά και σβήνει σταδιακά μέχρι να γίνει εντελώς ανεπαίσθητη μέσα στο τρεμοφέγγισμα της αιθέριας μουσικής που εκπέμπουν τα ξύλινα πνευστά.

                                                                               ******

Σχόλια